που.ησουν.

πριν μερικά, αρκετά χρόνια
σε εκείνο το σημείο σήκωσα το κεφάλι μου και κοίταξα για λίγο ψηλά.
«μα πού βρίσκομαι;» σκέφτηκα.

είχα μείνει με μια μόνο πόζα στη μηχανή…
ένα, δύο, τρία

ένα κόκκινο πανί
δύο λέξεις «queen Elizabeth»
μια οροφή
κεντημένη πάνω από το κεφάλι μου,
από μέταλλο
να στέκεται στον αέρα και να αφήνει το φως να μπαίνει
πιο γενναιόδωρο απ’ ότι στην πραγματικότητα.

κλικ.

κάποια χρόνια μετά,
πειράζω λίγο αυτή τη φωτογραφία
τη χαζεύω.
πόσα βλέπω.
πόσα ακούω.
τον κόσμο γύρω μου να θαυμάζει σε διαφορετικές γλώσσες
το θόρυβο του φιλμ που γυρίζει, μετά το κλικ.

βλέπω πού ήμουν…

όχι, όχι, λέξεις δε βγαίνουν με τίποτα.
αυτές οι καμπύλες με ζαλίζουν λίγο
τριγωνάκια, τριγωνάκια….
σπιράλ προς τα πού, άραγε;

μια συνάντηση,
γραμμές, καμπύλες, χρώματα, φως, κίνηση,
απ’ το παράθυρο δε βγαίνει καμιά βασίλισσα,


εσύ που να ‘σαι άραγε;

όταν ήμουν εδώ, εσύ πού ήσουν;


...

.οπως.τα.βρηκα.

.οταν.για.ακομα.μια.φορα.με.αφησε.να.ανοιξω.το.συρταρι.

.να.δω.

.να.ακουσω.

.να.μυρισω.

...